sevgiliye ağır sözler
Ben sana değer verdikçe, sen kendini bir şey sandın.
Sevgiyi bilmiyorsan, beni hiç anlamamışsın demektir.
Ben seni kalbime aldım, sen beni aklına bile getirmedin.
Gidişini değil, bu kadar kolay oluşunu unutmam.
Kalbimi kırmak kolaydı, toparlamak sende yoktu zaten.
Benim çabamı hafife aldın; şimdi yokluğumun ağırlığını taşırsın.
Senin için uğraşan birini kaybettin… Çok görmezsin artık.
Senden bir adım beklerken, arkama bakınca gittiğini gördüm.
Değerimi geç fark edeceksin, ama o zaman kapı kapalı olacak.
Ben sana sığmadım, sen bana hiç yakışmadın.
Herkes gibi çıktın… Ben seni “özel” sanmıştım.
Bir insan ancak bu kadar belli eder “umrumda değilsin” diye.
Sözlerin güzel, ama kalbin hep yarım kaldı.
Beni kaybetmek kolaydı da, yerine kimseyi koyamayacaksın.
Ben seni gerçekten sevdim… Sen beni gerçekten yordun.
Değer verdiğim için üzgünüm, hak etmediğin için daha çok üzgünüm.
Bir gün dönersen, ben çoktan iyileşmiş olurum.
Ben sustukça sen haklı sandın… Yanıldın.
Senin için savaşırken yalnız olduğumu geç anladım.
Ben seni kalpten sevdim, sen beni çıkarın kadar.
Gülüşünü seviyordum, ama gerçek yüzün meğerse çok soğuktu.
Biraz dürüst olsaydın, bu kadar kırılmazdım.
Benim gibi birini kolay buldun sandın… Yanlış hesap.
Sevgi istemedin, ilgi ağır geldi… O zaman kaybetmeyi hak ettin.
Kalbimden çıkışın kolay oldu, dönüşün olmayacak.
